27/12/2008 - GAZZE VE KAN VE ATEŞ

Bugün yine yüzlerce çocuk yetim kaldı.

Bugün yine yüzlerce masum, savunmasız, bîgünah insan cansız düştü toprağa.

Bugün yine haberler geçildi ajanslardan tüm dünyaya. Beraberinde iç sızlatan fotoğraflarla...

Bugün yine azılı kâfir yahudi müslüman kanıyla yıkadı ellerini.

Bugün yine en denî mahlûkatın dahî sahip olamayacağı alçaklıkla işledi tüm cürümlerini soykırım uzmanı yahudi...

Peki...

Biz...

Bize gelince...

Bugün yine, kıytırıktan mevzularla onu bunu konuşup durduk her türden mahfillerde.

Bugün yine, dolar ve borsa muhabbetiyle geleceğimizin karanlığının nasıl aydınlanacağı konusunda tüyolar almaya çalıştık bir yerlerden.

Bugün yine tıka basa doyurduk doymayasıca midelerimizi.

Bugün yine hangi fastfood'un popularitesi yüksek araştırması yapıp, en etiketlisinden tıkınmak üzere yol teptik kilometrelerce.

Bugün yine sanki bir spor haberini izlercesine, sanki bir maç neticesini öğrenircesine, öylesine, ilgisizce, umarsızca, kanıksayarak, duyarsızca, duyuverdik, izleyiverdik şöyle gözucuyla, son katliamını israil'in...

Bugün yine kim kimin koynunda, kim kimin yatağında, kim ne takmış takıştırmış, kim ne çalmış çırpmış, kim kimi aldatmış, kim hangi babanın yalakalığı peşinde haberleriyle geçirdik saatlerimizi.

Bu saatlerde,

Kıyımın yapıldığı Gazze’de, bir can daha terketti alçakça saldırının neticesinde bedenini.

Bir kız yahut bir erkek çocuk daha yetim kaldı.

Bir kız yahut bir erkek çocuk daha parçalanmış bedeninin yanık kokusunu ailesinin zihnine kazıyarak uçtu gitti ötelere.

Bir güvercin daha kavruldu gökyüzündeki ateşten, düştü toprağa.

Tıpkı Gazze’nin minik yavruları gibi, kan ve ateş içinde.

Paramparça aynalarda sureti kaldı masum yüzlerin kan ve ateş içinde.

Al renge boyanmış toprağın üstüne öylece yığılıp kalmış bir kadının dudağında dua, elinde oğlunun, yahut kızının, yahut kocasının cansız elleri, acı üstüne acı içinde…

KAN VE ATEŞ İÇİNDE…

KAN ATEŞ İÇİNDE…

KAN İÇİNDE…

Yitirdi kelimeler kudretini. Bu acı hisleri, almıyor kucağına. Hiçbir kelime bu acziyetten kurtaramıyor kendini.

Söz dediğin, ancak bir nokta hükmünde.

Bu, zamanın, beklenen çığlığı olsa gerek.

Bu, HÜKMÜN, gereği olsa gerek.

Bu, şafağın sökeceği demin son habercisi olsa gerek.

Bu, dağların doruğunda dolaşan özgürlük kuşunun son sabrı olsa gerek.

Bu, her mazlumun kollarından tutup onu ARŞ’a yükselten, özgürlük kuşunun kanat vuruşlarının sesi olsa gerek.

Bu, Gazze Kuşu’nun, Cibril-i Emin’den ödünç aldığı sayhası olsa gerek…

“Ey GAZZE, ey şehrim!
Ey GAZZE, ey sevgilim!
Yarın,
yarın çiçeklenecek limon ağaçları.
Ferahlık verecek sünbüller, yeşillikler
ve zeytin ağaçları
Gözler güler
Tertemiz göklere
geri döner göçen güvercinler,
ve oyunlarına çocuklar.
Çiçekli tepelerinde buluşur
oğullar ve babalar.”

Bugün Gazze’de bir taş daha kondu özgürlük duvarına.

Mahmut ÇETİN

2008-12-29 12:15:50 - KAHROLSUN İSRAİL...GÜÇLERİ SİLAHSIZLARA YETER...